Vaak vragen mensen mij: "Ramiro, waarom schrijf je?" Mijn antwoord is eenvoudig: omdat ik het niet kan laten. Het heeft echter tien jaar geduurd om te bereiken waar ik nu ben. In die tijd heb ik dertien boeken geschreven, maar vooral heb ik mezelf leren kennen door de kracht van woorden. Ik benut daarom elk seizoen in mijn leven en ik wacht niet op toestemming van anderen of hun mening.

Kwaliteit

Ik streef er altijd naar om de kwaliteit van mijn werk te waarborgen.
Al mijn boeken zijn volledig door mijzelf geschreven, zonder hulp van AI of ghostwriters. Het zijn mijn gedachten, in combinatie met de stilte om me heen en de inspiratie die ik ontvang van hogerhand.

Gegroeid door het proces

Mijn reis als auteur volgde geen rechte weg naar succes.
Het was eerder een pad van vallen en opstaan, een reeks van wat ik nu beschouw als waardevolle leermomenten.
Ik heb de rand van de afgrond van dichtbij bekeken en geworsteld met thema’s als geloof, verdriet en herstel, waarbij ik deze rauwe ervaringen omzette in krachtige woorden.

Elk van mijn dertien boeken heeft me waardevolle lessen geleerd.
Ik realiseerde me dat schrijven niet gaat om het vermijden van fouten, maar om de kunst van het bijsturen. Een manuscript krijgt pas echt zijn ziel wanneer je de moed hebt om kwetsbaarheid te omarmen, zoals ik heb gedaan in mijn boek Milo.

Daarom streef ik ernaar om in elk seizoen van mijn leven te schrijven, om zo een nalatenschap achter te laten voor mijn nageslacht én voor de literaire wereld. Lezen en fantaseren zijn tegenwoordig misschien niet meer 'cool', maar ik wil mijn steentje bijdragen om het weer interessant te maken.